कथा एका मल्लाची ….. यशोगाथा पैलवानाची गरिबा घरी नांदते मर्दुमकी
कुस्तीच्या मैदानात हनुमंत पुरी हे नाव जरी ऐकलं,तरी अनेक पैलवानांना थरकाप आणि घाम सुटतो अशा या महान पैलवानाची जीवनसंघर्ष व यशोगाथा
……उस्मानाबाद सारख्या कमी पावसाच्या आणि शेतीप्रधान जिल्ह्यामध्ये परंडा तालुक्यात कंडारी या गावात एक जाणकार व एकेकाळचे पैलवान श्री .नानासाहेब पुरी .यांच्या कुटुंबामध्ये हनुमान जयंतीच्या दिवशी एक बाळ जन्माला आलं .पुढे त्या बाळाचे नामकरण शक्ती भक्ती आणि युक्ती चे प्रतीक असणारे हनुमान बजरंग बली म्हणजेच हनुमंत पुरी असे ठेवण्यात आले . गोंडस आणि बाळसअसणारा हनुमंत आपल्या गावामध्ये घरामध्ये इकडे -तिकडे फिरू लागला . बागडू लागला .बालपणीच वडिलांनी त्याला कुस्तीचे बाळकडू कंडारीचा तालमीत दिले .शेतीप्रधान कुटुंबात उदारनिर्वाह करून नानासाहेबांनी आपल्या मुलाला पहिलवान बनवण्याचे स्वप्न उराशी बाळगले होते .केवळ 5 ते 7 एकर जिरायती जमीन नानासाहेबांचा संसाररूपी गाडा चालवत असे . संसार चालवत असताना त्यांनी हनुमंताला गावातील तालमीत आपल्याबरोबर दररोज नियमितपणे व्यायाम व कुस्तीचे धडे देऊ लागले .आपल्या वडिलांच्या पितृभक्तीवर हनुमंत भाऊ तालमीत सवंगड्यांसोबत कुस्ती सराव करू लागला .शालेय जीवन व कुस्ती यांचा ताळमेळ करून शिक्षण व खेळ यांची सांगड तो प्रभावीपणे घालू लागला .अत्यंत प्रतिकूल आणि हलाखीची परिस्थिती असताना नानासाहेबांनी केलेलं हे दांडगे धाडस लोकांना पटत नसे .पण उदंड स्वप्न पाहणारा तपस्वी …. यशस्वी होऊ शकतो या उक्तीचा अनुभव काही काळातच सर्वांना येऊ लागला .हनुमंत पुरी पंचक्रोशीतील गावोगावी यात्रेच्या मैदानात चांगल्या कुस्त्या करू लागला .याचा आनंद नानासाहेबांच्या चेहऱ्यावर स्पष्टपणे दिसू लागला याचे समाधान हनुमंत पुरी यांना वाटत होते .मैदानामध्ये हे कुस्ती करताना कुस्तीतील काही तंत्र व कौशल्य यावर हनुमंताची चांगली पक्कड होती . हनुमंतला आता गावात कोणी मोठा जोडीदार उरला नव्हता ,तेव्हा नानासाहेब स्वतः लंगोट लावून आपल्या पोरास कुस्ती सराव देऊ लागले . त्याच वेळेस गावातील काही नामवंत व माजी पैलवान मंडळीनी हनुमंताला कोल्हापूर या ठिकाणी पाठवण्याचा सल्ला दिला .मुलाला पैलवान करायचे तर आहेच पण आर्थिक अडचण खूप मोठी होती . नानासाहेबांच्या हातावर पैसा नसायचा आणि सतत आर्थिक चणचण असायची . ठामनिर्णय आणि आणि जिद्द यामुळे माणूस कोणत्याही कठीण परिस्थितीला सामोरे जाऊ शकतो ! याची प्रचिती नानासाहेबांना आली .हनुमंतला कोल्हापुरास पाठविण्याचे ठरले . त्यारात्री नानासाहेबांना रात्रभर झोप नव्हती . हनुमंत पैलवान होईल का ?पैसे पुरतील का ? आपला निर्णय योग्य आहे का ? यामुळे त्यांचा जीव कासावीस होत होता . बेचैन वाटत होते . पण मनाचा हिय्या करून त्यांनी दुसऱ्या दिवशी खाजगी सावकाराकडून पैसे घेवून हनुमंताला कुस्तीची पंढरी म्हणजेच कोल्हापुरमधील शाहुपुरी तालमीत मोठ्या मनाने आणि जड अंतकरणाने सोडले .
हनुमंत आता कोल्हापुरात खूप जिद्दीने आणि कष्टाने कुस्ती मेहनत करू लागला .भरपूर व्यायाम करू लागला . वडलांनी छातीचा कोट करुन पाहिलेले स्वप्न सत्यामध्ये उतरवण्यासाठी आणि आपल्या घरची आर्थिक परिस्थिती बदलण्यासाठी तो अतोनात खडतर कष्ट करत होता .कुस्तीतील विविध कौशल्य डावपेच तंत्र यासह आपली शक्ती युक्ती व दम वाढवण्यासाठी तो सतत कुस्ती या विषयी विचार करत होता .खरोखरच कुस्तीसाठी आपलं जीवन अर्पण करण्यासाठी आणि आपल्या वडिलांचे स्वप्न सत्यात उतरवण्यासाठी हनुमंताने अतिशय हलाखीचे आणि कष्टाचे जीवन कोल्हापूरमध्ये हे निश्चित केले .कुस्ती म्हणजेच कुस्ती एवढच हनुमंताला आपल्या वडिलांनी दिलेला वसा आणि वारसा जपण्यासाठी तो प्राण कंठात पर्यंत येईल एवढी मेहनत तो करत होता .खरंतर हनुमंताला आपल्या घरची परिस्थिती आणि वास्तविकता माहित होती . वडिलांनी दिलेले पैसे काहीच महिने पुरले . पुढची कुस्ती मेहनत कशी करायची आता ? आर्थिक कुमक ही संपली होती .तेव्हा हनुमंताला घरचा रस्ता पकडावा लागणार होता . आपली कुस्ती संपणार का ?याचं दुःख हनुमंतला होत होतं यातूनच तो उदास आणि निराश झाला होता . कुस्तीवेड त्याला गप्प बसू देत नव्हते . पण फाटलेला खिसा हे ही जगाची रीत दाखवत होती प्रत्यक्ष जीवन वेगळे होते .ज्या बालवयात मुलाने बागडायचं खेळायचं !
स्वप्नाच्या दुनियेत रमायचं !
गावामध्ये फिरायचं !
मुक्तपणे जगायचं !
आईच्या कुशीत झोपायचं ! बापासोबत फिरायचं !
आजोबा सोबत गप्पा करायच्या !
त्याच वयामध्ये हनुमंतला खऱ्या अर्थाने जीवन जगण्याची कला या कुस्तीने शिकवली . कोवळया मनाचं पोर फक्त कुस्ती हीच संकल्पना घेऊन आपलं संपूर्ण जीवन त्याला अर्पण करण्यास तयार होतं त्यावेळेस त्याच्या हातातून काही तरी ऐतिहासिक गोष्ट झाल्याशिवाय रहात नाही हा कुस्तीचा इतिहास आहे . ज्याला आपली परिस्थितीची जाणीव आणि उणीव कळाली तोच भविष्यामध्ये उज्ज्वल आणि यशस्वी होऊ शकतो ! ! याचाच अनुभव प्रत्यक्ष हनुमंताच्या बाबतीत सर्वांना येत होता . बालवयात हनुमंताला खूप खूप वेदना होत होत्या .कष्ट सोसावे लागले .एवढेच नाही तर पैलवान होण्यासाठी आपली आर्थिक परिस्थिती नाही पण वडिलांच स्वप्न साकार करण्यासाठी त्यांनी एका मोठ्या पैलवानांचा .ज्ञानेश्वर धंगेकर यांचा स्वयंपाकी होण्याचं ठरवलं . पण हार मानून आपल्या गावचा रस्ता झाला नाही /कुस्ती सोडली नाही . पैलवान ज्ञानेश्वर धंगेकर यांनी हनुमंतला आपल्या छोट्या भावाप्रमाणे वागणूक दिली .पैलवान होण्यासाठी त्यांनी प्रत्यक्षपणे सिंहाचा वाटा उचलला .दोघांचा स्वयंपाक करून हनुमंत आता कुस्ती मेहनत करू लागला . हनुमंत इतरांपेक्षा जास्तच मेहनत करत असे प्राणकंटा पर्यंत येणे हे त्याने कित्येक वेळा कुस्ती मेहनत करताना अनुभवले आहे .हनुमंत खऱ्या अर्थाने पैलवान होण्यासाठी पै .ज्ञानेश्वर धंगेकर यांनीमोलाचे मार्गदर्शन आणि त्यांनीच हनुमंताला पुण्यामध्ये हे श्री मामासाहेब मोहोळ कुस्ती केंद्र कात्रज याठिकाणी पाठवले .या ठिकाणी आल्यानंतर हनुमंताला वस्ताद म्हणून ज्ञानेश्वर मांगडे हे भेटले त्यांनी
हनुमानच्या अंगातील शक्ती व दम यांचा पुरेपूर वापर करून त्यांला स्पर्धात्मक कुस्ती करण्यासाठी हनुमंताला खूप असे अनमोल मार्गदर्शन केले .खरोखर पुण्यामध्ये आल्यानंतर हनुमंत भाऊ खऱ्या अर्थाने महाराष्ट्र केसरीच्या अधिवेशनामध्ये आपलं !आपल्या जिल्ह्याच ! वडिलांचं !नाव चमकवू / गाजवू लागला .महाराष्ट्र केसरी स्पर्धेमध्ये विविध पैलवानांचा अंदाज घेऊन
विभागीय सचिव पै .वामनदादा गाते यांच्या मार्गदर्शनाखाली तो विविध कुस्त्या जिंकू लागला .त्यांनी महाराष्ट्र केसरी स्पर्धेमध्ये विविध वजनी गटात खूप सुंदर व चमकदार कुस्त्या करून उस्मानाबाद जिल्ह्याचे नाव महाराष्ट्राभर गाजवलं .
2017 साली वारजे या ठिकाणी 74 किलो वजनी गटात सिल्वर पदक मिळवलं,2018 साली भूगाव या ठिकाणी 79 किलो वजनी गटात सुवर्णपदक मिळ्वले ,2019 साली जालना या ठिकाणी 79 किलो वजनी गटात सिल्वर पदक मिळवले,2020 बालेवाडी या ठिकाणी 79 किलो माती विभागात सुवर्णपदक मिळवले,खाशाबा जाधव युवा महाराष्ट्र केसरी आळंदी स्पर्धेत 79 किलो वजनी गटात सुवर्णपदक मिळवले,टॉकीज कुस्ती दंगल मध्ये हे उत्तम प्रतिसाद व सहभाग
असा कुस्ती क्षेत्रामध्ये खडतर कष्टमय आणि मेहनतीचा रस्ता हनुमंत पुरी यांच्या वाट्याला आला. तो त्यांनी यशस्वीपणे कष्टाने .परीश्रमाने आत्मविश्वासाने हसत-खेळत पार पाडली. कुस्ती करत असताना यात्रेतील व स्पर्धेतील विविध मानाच्या या स्पर्धेत त्यांनी खूप मोठं आपलं नाव केलेला आहे . राज्यस्तरीय कुस्ती स्पर्धेत 3सुवर्ण व 2 सिल्वर पदकाची कमाई त्यांनी यशस्वीपणे केलेली आहे .याचा आमच्या उस्मानाबादकरांना पूर्णपणे अभिमान व स्वाभिमान आहे .यापुढील त्यांनी लाल मातीची व कुस्तीची अशीच सेवा करून उस्मानाबाद जिल्ह्याचे नाव जागतिक पातळीवर यावे ..हीच अपेक्षा व सदिच्छा .।
लेखन …
पै.गोविंद नवनाथ घारगे (नितळीकर )
सहशिक्षक . प्रा .शा. रुद्रवाडी
ता .जी . उस्मानाबाद
9421111200
तासगावातील राज्य मार्ग वरील हॉस्पिटलमधील पाच कर्मचारी पॉझिटिव्ह
- वाघापूर येथील अॅडमिट महिलेच्या संपर्कातून लागण अर्धे तासगाव सिल होण्याची शक्यता शहरात प्रंचड खळबळ
तासगाव प्रतिनिधी/राहुल कांबळे
तालुक्यातील वाघापूर येथील एका २२ वर्षीय महिलेला दोन दिवसांपूर्वी कोरोनाची लागण झाली होती. तत्पूर्वी तिच्यावर सावळज व तासगाव येथील खासगी हॉस्पिटलमध्ये उपचार सुरू होते. तिच्या संपर्कातून तासगाव येथील ‘त्या’ हॉस्पिटलमधील पाच कर्मचारी यांना कोरोनाची लागण झाल्याचे स्पष्ट झाले आहे. तर सावळज व तासगाव येथील हॉस्पिटलच्या डॉक्टरांचा कोरोना अहवाल निगेटिव्ह आला आहे.
याबाबत माहिती अशी, पनवेलमधून आलेले आमणापूर (ता. पलूस) येथे क्वारंटाईन झाले होते. क्वारंटाईनचा कालावधी संपल्यानंतर ६ जणांपैकी मूळची वाघापूर येथील २२ वर्षीय एक महिला आपल्या गावाकडे (वाघापुरला) आली. त्याठिकाणी तिला अंगदुखी व कणकण जाणवू लागल्याने प्रथम तिला सावळज येथील एका खासगी दवाखान्यात उपचारासाठी दाखल करण्यात आले होते. मात्र त्याठिकाणी तिला गूण न आल्याने नंतर तिला तासगाव येथील एका खासगी रुग्णालयात उपचारासाठी दाखल करण्यात आले.
उपचारादरम्यान तिला कोरोनाची लक्षणं जाणवू लागल्याने तिचा स्त्राव तपासण्यासाठी घेण्यात आला होता. तपासणीनंतर तिचा रिपोर्ट पॉझिटिव्ह आला. त्यामळे आमणापूर, वाघापूर, सावळज व तासगाव येथे खळबळ उडाली.
यानंतर बाधित महिलेच्या दसंपर्कातील ३० जणांचे स्त्राव तपासण्यासाठी घेण्यात आले होते. याशिवाय राजापूर येथील बाधित पुरुषाच्या संपर्कातील लोकांचेही स्त्राव तपासणीसाठी घेण्यात आले. तसेच तालुक्यातील अन्य काही लोकांचेही स्त्राव तपासणीसाठी घेण्यात आले होते. कालपासून संबंधित लोकांचे अहवाल प्रलंबित होते.
त्यातील ५५ लोकांचे अहवाल आज सायंकाळी प्राप्त झाले. पैकी 50 लोकांचे रिपोर्ट निगेटिव्ह आले. तर तासगाव येथील ‘त्या’ दवाखान्यातील पाच कर्मचारी पॉझिटिव्ह आले आहेत अशी माहिती तालुका वैद्यकीय अधिकारी डॉ. अनिल सूर्यवंशी यांनी दिली.
दरम्यान, तासगाव येथील ‘ते’ हॉस्पिटल सील करण्यात आले आहे. तर पॉझिटिव्ह आलेल्या पाच पैकी ब्रदर व सिस्टर यांना मंगळवारीच संध्याकाळी मिरज येथील शासकीय रुग्णालयात पुढील उपचारासाठी दाखल करण्यात आले आहे: तर इतर तिन कर्मचारी कोण आहेत याची माहिती प्रशासनाकडून लवकरच प्राप्त होईल..काल संध्याकाळी हॉस्पिटल मधून दोन जणांना मिरज येथील शासकीय रुग्णालयात दाखल करण्यात आले आहे.. एकूणच तासगाव शहरात एकाच वेळी पाच कोऱना बाधित रुग्ण आढळल्याने तेंही बाहेरून आलेल्या व्यक्तीमुळे संपूर्ण तासगावकरांना त्रास सहन करावा लागणार आहे. कारण पाचजणांमुळे निम्मे तासगाव सिल होण्याची शक्यता आहे..
त्या कोरोना बाधित रुग्णाच्या संपर्कातील आणखी ७ व्यक्ती पॉझिटिव्ह
- प्रशासकीय अधिकाऱ्यांचा वाहन ड्रायव्हर, चॅनल कॅमेरामन, राजकीय पक्षाचा अध्यक्षासह बँकेचे संचालकांचा समावेश)
- पंढरपुरकरांना काळजी घेण्याची आवश्यकता)
पंढरपूर (प्रतिनिधी):-
पंढरपुरातील त्या कोरोना बाधित रुग्णाच्या संपर्कातील आणखी सात जणांचा रिपोर्ट पॉझिटिव्ह वाल्याने पंढरपूरकरांना काळजी घेण्याची आवश्यकता असून आषाढी एकादशीचा महापूजेला अवघे काही तास उरले असताना पंढरपूरात नव्याने सात कोरोना पॉझिटिव्ह रुग्णांची संख्या वाढल्याने शहरात भीतीचे वातावरण निर्माण झाले आहे.
दरम्यान त्या रुग्णांची तपासणी करणारे पंढरपूरच्या तहसीलदार डॉक्टर वैशाली वाघमारे यांचा अहवाल मात्र निगेटिव्ह आल्याने प्रशासनाने सुटकेचा निश्वास सोडला. पंढरपूरातील एकूण कोरोना बाधितांची संख्या आता नऊ झाली आहे तर शहर व तालुक्यातील मिळून एकूण संख्या १७ आहे.
मात्र प्रशासनाच्या वरिष्ठ अधिकाऱ्यांच्या वाहन ड्रायव्हरचा समावेश असल्याने चिंता वाढली आहे. यामध्ये मुंबईहून चित्रीकरण करण्यासाठी आलेला एका चॅनल कॅमेरामन चा समावेश असल्याचे समजते. पंढरपुरातील एका राजकीय पक्षाच्या अध्यक्षासह सहकारी बँकांच्या संचालक मंडळातील पाच जणांना समावेश आहे या सर्वांचे काल स्वॅप घेण्यात आले होते.
त्यातील अहवाल आल्यानंतर हे धक्कादायक वास्तव समोर आले आहे . सुदैवाने या पाचही जणांना सध्या प्रशासनाने विलगीकरण कक्षात ठेवले असल्याची माहिती समोर येतेय. दरम्यान पंढरपूर शहर व तालुक्यातील नागरिकांनी कोरोना संसर्ग रोखण्यासाठी प्रशासनाने दिलेल्या सर्व नियमांचे काटेकोर पालन करणे गरजेचे असून गरज असेल तरच बाहेर पडावे, तोंडाला मास्क लावावा,सॅनिटायझरचा वापर करा, सोशल डिस्टंसिंग पाळा असे आवाहन प्रशासनाच्या वतीने करण्यात येत आहे.
पंढरपूर शहराच्या प्रदक्षिणा मार्गावर कोरोनाचा सापडला पहिला रुग्ण
- रुग्ण परिसरात घबराट, परिसर केले सील
- आषाढी यात्रेच्या तोंडावरच रुग्ण सापडल्याने खळबळ उडाली असून प्रशासन सतर्क झाले आहे.
- ठाण्याहुन करकंब येथे आलेला एक जण सापडला पॉझिटीव्ह
कल्याण स्वामींच्या पुण्यतिथीनिमित्त विविध कार्यक्रमांचे आयोजन
परंडा:- योगीराज श्री कल्याण स्वामी यांच्या 306 व्या पुण्यतिथीनिमित्त विविध कार्यक्रमांचे आयोजन करण्यात आले आहे
दि. 26 जुन ते 3 जुलै या कालावधीत हे कार्यक्रम होणार आहेत. यावर्षीचा पुण्यतिथी उत्सव सालाबादप्रमाणे साजरा होणार नसून दूर दृष्य श्राव्य माध्यमातून सर्व कार्यक्रम आयोजित करण्यात आले आहेत . कोरोना महामारीच्या पार्श्वभूमीवर मंदिरे बंद आहेत . तसेच मंदिरामध्ये कार्यक्रम घेण्याची परवानगी नाही .त्यामुळे यंदा सर्व कार्यक्रम फेसबुक लाईव्ह द्वारा होणार आहेत.
पुण्यतिथी उत्सवानिमित्त प्रवचन, कीर्तन आदी कार्यक्रम आॅनलाइन माध्यमातून होणार आहेत . कल्याण स्वामी मठ परंडा या फेसबुक पेजवर या सर्व कार्यक्रमांचे प्रसारण होणार आहे .या फेसबुक पेजला लाइक करून कीर्तन ,प्रवचन हे कार्यक्रम पाहता येतील . तसेच सामुहिक दासबोध पारायणाचे आयोजन करण्यात आले आहे .सर्व भक्तांनी दासबोध पारायण आपल्या घरी करायचे आहे .यावर्षीचा पुण्यतिथी उत्सव ‘पारायण आपल्या घरी प्रवचन कीर्तन आपल्या दारी ‘ या संकल्पनेनुसार साजरा करण्यात येणार आहे
पुण्यतिथी उत्सवात स. भ. दतात्रय रत्नाळीकर , स .भ दामोदर रामदासी, स. भ . डॉ मंजुषा कुलकर्णी यांची प्रवचन सेवा होणार आहे . तसेच स. भ. प्रिया सुरवसे -पवार , स. भ .कु मृण्मयी लांडगे , हभप संजयानंद महाराज झानपुरे , स. भ..हनुमंत बुवा ग्रामोपाध्ये , हभप रामभाऊ महाराज
निंबाळकर, स. भ. गणेश बुवा रामदासी , स. भ. चि. ओंकार वैद्य , स. भ. कु. सायली देवधर यांची कीर्तने होणार आहेत.
शुक्रवार दि. 3 जुलै रोजी सकाळी 10.30 वा मिरज येथील वेण्णा स्वामी मठाचे मठपती स. भ. कौस्तुभ बुवा रामदासी यांचे कीर्तन होणार आहे . गुलाल पुष्पवृष्टीसह उत्सवाची सांगता होणार आहे . दर वर्षी होणारा परंडा – डोमगाव पायी सोहळा कोरोनाच्या प्रादुर्भावामुळे रद्द करण्यात आला आहे .
समर्थ भक्तांनी या सर्व कार्यकमांत सहभागी व्हावे.

























































